Nieuws

Leerlingen vliegen in een motor glider

In oktober vlogen 20 leerlingen uit het basis- en voortgezetonderwijs in een zogeheten motor glider. Kilian Geluk uit klas H4D van het Huygenwaard uit Heerhugowaard schreef een verslag.


Als vervolg op het Zandvoort project, mochten 2 van deze studenten deelnemen aan een ander speciaal corus project. Over dit project was van te voren nog weinig bekend, maar natuurlijk waren wij alle 6 zeer geïnteresseerd in een vliegles.

 

Na de nodige uitleg over het project werden wij allen bij een geroepen voor een loting, want omdat er maar 2 plaatsen waren konden er helaas 4 van ons niet mee. We hebben besloten deze keuze te maken door goed oud strootje trekken. Ik besloot als eerste het strootje te trekken, en had een lange, daarna was het de spanning wie het 2e lange strootje zou trekken, dit was uiteindelijk Dasyel.

 

Nadat de vliegles 2 keer was verzet wegens weersomstandigheden, was de dag nu eindelijk hier. Om 09:06 pakten we de trein naar Uitgeest waar Martin Kaptein ( onze begeleider en connectie met het Corus project ) ons zou opwachten. We hadden nog niet gegeten dus besloten nog even wat te eten te halen bij de lokale Spar. 

 

Na deze eetpauze was het tijd om in de auto te stappen en naar Hilversum te gaan. Daar aangekomen om 12:15, zagen wij de 25 andere studenten van zowel het Basis- als Middelaaronderwijs, die hier net als ons ook voor vlieglessen waren. Toen iedereen zijn aanwezigheid was gecheckt, werd 1 van de motorzweefvliegtuigen voorgereden, en werd de ( veel te coole ) Opel Speedster van het Corus project ervoor gezet voor de groepsfoto. 

 

Dasyel en ik stonden allebei ingeplant om 15:20, dus we moesten een paar uurtjes wachten, na wat kijken naar de andere studenten en hun vluchten, en sommige van de privévliegtuigjes, besloten wij in het restaurantje naast het vliegveld wat te gaan drinken. Dit was een klein en vrij donker maar toch erg gezellig restaurantje. We bestelden wat cappuccino, waarvan ik moet zeggen dat deze erg goed was, en wat appelgebak. Terwijl we wat bijkwamen met de koffie en gebak, discussieerden wij iet wat geïnspireerd door het vliegen, het eeuwige leven. 

 

Na deze iet wat rare discussie zagen wij dat het 15:00 was en dat we bijna aan de beurt waren. We gingen terug naar het vliegveld waar we zagen dat wij de volgende 2 waren. Na een paar minuten kwamen onze instructeurs aangelopen en begeleiden ons naar onze vliegtuigen, ik pakte mijn telefoon om dit en tijdens de vlucht te kunnen filmen. 

 

Aangekomen bij het vliegtuig, zag ik dat in tegenstelling tot mijn verwachting de 2 zitplaatsen naast elkaar zaten en niet achter elkaar. We zaten vast met een strakke 4-puntsgordel, die toch ook wel weer de herinneringen van de racewagens op Zandvoort terugbracht. De instructeur deed de cockpit dicht en ik wist niet helemaal wat ik ervan moest verwachten. 

 

Terwijl we naar de startbaan taxieden legde hij uit hoe je altijd wil starten tegen de wind in en dit de beste weerscondities zijn om in te vliegen. En voordat ik het wist stonden we aan de start van de startbaan, wat gewoon een afgezet deel wat op het grasveld. Hij gaf vol gas, en daar gingen we, met 100 km/u over een hobbelig grasveld. Maar opeens werd alles heel rustig, en realiseerde ik me dat we van de grond waren. Precies op dit moment maakten we een sterkte klim en zaten we voordat ik het wist hoog boven de boomgrens op een hoogte van ongeveer 400 meter. 

 

Dasyel die net achter ons was opgestegen, kwam ons nu voorbij vliegen, we zwaaiden even naar elkaar, en hadden toen een korte "dogfight" . Toen we boven Hilversum vlogen gaf hij mij de stuurknuppel en zei "Ga, je gang", wat mij toch wel wat zorgen baarde. Maar hij gaf goed aan hoe ik de neus van het vliegtuig op zekere hoogte van de horizon moest houden, en waar ik heen moest vliegen. Toen vroeg hij of ik van wat spanning hield, waarop ik twijfelachtig ja zei. "Oké, dan gaan we nu wat leuke dingen doen." ,zei hij. En omdat moment maakte hij snelheid, en maakte een scherpe bocht recht omhoog, ik voelde mijn lichaam in elkaar gedrukt worden door de G-krachten. Het vliegtuig verloor snelheid tot het stil hing en terug viel richting de aarde, op dit punt was ik volledig gewichtloos. Door de bouw van het vliegtuig draaide de neus van het vliegtuig richting de grond en kregen de  vleugels weer lift. Op dit punt had ik wel een lichtelijk verhoogde hartslag om het zo te zeggen.  

 

Nadat ik zelf nog wat gevlogen had, klommen we nog wat hoger in de klaar heldere lucht, tot een hoogte van zo'n 700 meter. Vanaf hier kon je links op de horizon Utrecht zien, rechts daarvan Rotterdam, rechts daarvan Amsterdam en schuin achter ons Lelystad. De horizon zelf was de kustlijn.

 

"Dit soort uitzicht zie je alleen in de herfst wanneer het vochtgehalte erg laag is in de lucht." verklaarde de instructeur. "Oké", zei hij. "dan gaan we nu even wat G's trekken." Hij trok een scherpe bocht naar links en tegelijkertijd ook licht naar beneden om snelheid op te bouwen. We gingen steeds sneller en sneller links om en naar beneden, tot op een punt waar we een kracht van bijna 3G op ons lichaam hadden. "Zo, dat was leuk, of niet?" lachte hij. Ik vertelde dat hij het nog wel eens mocht doen, dus dat deden we.

 

Toen zette hij de motor uit, en gaf mij de controle weer. Hij vertelde mij dat door en neus op een bepaalde hoogte van de horizon te houden ik een constant snelheid kon houden, maar dit was makkelijker gezegd als gedaan. Zo'n vliegtuig is erg gevoelig en de kleinste beweging op de knuppel is enorm op het vliegtuig. Maar na een paar minuten had ik het door. Hij zei dat ik het erg goed deed voor een eerste keer. Wat natuurlijk altijd leuk is om te horen.

 

Na deze trucjes en 30 minuten zelf gevlogen te hebben, was het helaas alweer tijd om terug te gaan. Hij vertelde mij hoe ik moest aanvliegen voor de landing, en dat deed ik. Toen we recht voor de landingsbaan waren, nam hij de controle weer over en liet mij wel de knuppel vasthouden om wel het gevoel te krijgen dat ze zelf het vliegtuig land. Eenmaal op de grond liepen we terug naar de openplek naast de verkeerstoren waar iedereen stond te wachten.

 

Dasyel en ik vertelden vol enthousiasme onze ervaringen aan Martin en de twee mannen van het Corus project. We bedankten hen voor deze ervaring en zeiden elkaar gedag. Martin reed ons terug naar station Uitgeest, terwijl wij druk onze ervaringen met hem besproken. Aangekomen bij het station zagen we nog net onze trein het station in rijden, we pakten onze tassen uit de auto en sprintten het perron op we sprongen precies de trein in voordat de deuren dicht gingen. 

 

Dus alles bij elkaar weer een prachtig geslaagd Corus project, waar wij met veel plezier aan hebben meegewerkt en uitkijken naar de radiografische races of Tamiya Cup in maart 2010.

Over Techportal

Techportal ontsluit informatie voor leerkrachten, schoolbestuurders, ondernemers en ouders over het versterken van het technisch (beroeps)onderwijs en activiteiten met een contextrijke leeromgeving. Via het Doeprogramma stimuleren wij samenwerking tussen scholen en bedrijven in de regio om de doelstellingen van het Techniekpact 2020 te realiseren.

Copyright © 2018 techportal.nl. All rights reserved. - Disclaimer